همه محصولات آجیل و مغزها
- پسته
- فندق
- گردو
- بادام درختی
- بادام هندی
- بادام زمینی
- بادام خاکی
- آجیل مخلوط

یادم میآید دوستی در دوران کودکی داشتم که ، مادربزرگش همیشه یک قوطی فلزی بزرگ در گنجه اش داشت که فقط مخصوص شیرینیهای خانگی بود. هر وقت در قوطی باز میشد، بوی کره و دارچین و یک چیز شیرین و گرم توی خانه میپیچید. بین همه شیرینیها، کوکیهای جو با گردو و کشمش یک جایگاه ویژه داشتند؛ نه زیادی شیرین بودند، نه زیادی خشک. یک بافت جویدنی و ترد داشتند و تکههای گردو و کشمش توی هر گاز، یک غافلگیری کوچک و خوشمزه بود. آن روزها فکر میکردم پختن کوکی یک جادوی خاص است که فقط مادرها بلدند. تا اینکه یک روز دنبال دستور کوکی های مختلف بودم ، دست به کار شدم و فهمیدم رازش خیلی سادهتر از چیزی است که فکر میکردم.
امروز میخواهم همان دستور نوستالژیک و بینقص را با شما به اشتراک بگذارم. کوکیای که با جو دوسر پرک، گردوی تازه و کشمش طبیعی درست میشود و میتواند یک میانوعده سالم، خانگی و پر از انرژی برای تمام روزهای شلوغ باشد.
قبل از اینکه برویم سراغ مواد اولیه، بگذارید یک راست برویم سر اصل مطلب: کوکیهای بازاری، حتی آنهایی که روی بستهشان نوشته «جو دوسر» و «سالم»، اغلب پر از شکر سفید، روغن نباتی و مواد نگهدارنده هستند. اما وقتی خودتان در خانه کوکی میپزید:

| ماده اولیه | مقدار | نکته |
| کره نرمشده در دمای اتاق | ۱۰۰ گرم | اگر میخواهید سبکتر باشد، میتوانید نصفش را با روغن نارگیل جایگزین کنید |
| شکر قهوهای (یا عسل) | ½ پیمانه (یا ⅓ پیمانه عسل) | شکر قهوهای طعم کاراملی میدهد؛ عسل طبیعی هم عالی است |
| تخممرغ | ۱ عدد | دمای اتاق |
| وانیل | ۱ قاشق چایخوری | اختیاری اما مؤثر |
| آرد سفید یا آرد کامل | ¾ پیمانه | آرد کامل بافت را کمی سنگینتر میکند |
| جو دوسر پرک | ۱.۵ پیمانه | حتماً پرک درشت و باکیفیت باشد |
| بیکینگپودر | ½ قاشق چایخوری | برای پف ملایم |
| دارچین | ۱ قاشق چایخوری | عطر بینظیری میدهد |
| نمک | نوک قاشق چایخوری | برای عمق طعم |
| گردوی خردشده | ¾ پیمانه | تازه، نه کهنه (با همان ترفندهایی که یاد گرفتیم) |
| کشمش پلویی طبیعی | ½ پیمانه | بدون شکر اضافه و روغن |
نکته: اگر طرفدار شیرینی کم هستید، با ⅓ پیمانه شکر شروع کنید و بگذارید شیرینی کشمش کار خودش را بکند. همچنین میتوانید چند قاشق از شکر را با خمیر خرما جایگزین کنید (مثل همان پست خرما).
فر را روی دمای ۱۸۰ درجه سانتیگراد (۳۵۰ فارنهایت) تنظیم کنید. سینی فر را با کاغذ روغنی بپوشانید.
در یک کاسه بزرگ، کره نرم شده و شکر قهوهای را با همزن برقی یا یک لیسک چوبی خوب بزنید تا ترکیب روشن، پوک و کرم مانند شود. این مرحله حدود ۲ تا ۳ دقیقه طول میکشد. پف دادن کره، راز بافت نرم کوکی است.
تخم مرغ را اضافه کنید و هم بزنید تا کاملاً جذب شود. وانیل را هم بیفزایید. اگر از عسل استفاده میکنید، آن را هم در همین مرحله اضافه کنید و خوب مخلوط کنید.
در یک کاسه جداگانه، آرد، بیکینگپودر، دارچین و نمک را با هم مخلوط کنید. سپس این مخلوط را در دو یا سه مرحله به ترکیب کره و تخممرغ اضافه کنید و با لیسک بهآرامی هم بزنید تا خمیر یکدستی حاصل شود. بیش از حد هم نزنید، چون کوکی سفت میشود.
حالا نوبت ستارههای اصلی است. جو دوسر، گردوی خردشده و کشمش را به خمیر اضافه کنید و با لیسک بهآرامی زیرورو کنید تا در همه جای خمیر پخش شوند. خمیر باید کاملاً مرطوب و منسجم باشد، اما چسبناک و شل نباشد. اگر خیلی چسبناک بود، یک قاشق آرد اضافه کنید. اگر خیلی سفت بود، یک قاشق شیر یا آب سرد اضافه کنید.
با یک قاشق بستنیخوری یا یک قاشق غذاخوری معمولی، به اندازه یک گردوی درشت از خمیر بردارید و با فاصله حدود ۵ سانتیمتر روی سینی بچینید. با پشت قاشق، کمی آنها را صاف کنید. اگر دوست دارید کوکیها ظاهر تزئینی داشته باشند، چند تکه گردو و کشمش هم روی سطحشان بچینید.
سینی را به مدت ۱۰ تا ۱۲ دقیقه در طبقه وسط فر قرار دهید. کوکیها وقتی از فر بیرون میآیند شاید هنوز کمی نرم به نظر برسند، اما نگران نباشید؛ بعد از خنک شدن روی خود سینی، سفت و ترد میشوند. اگر میخواهید کوکیها نرمتر و جویدنی تر باشند، ۱۰ دقیقه کافی است. اگر ترد و خشکتر دوست دارید، ۱۳ دقیقه بپزید.
بگذارید کوکیها ۱۰ دقیقه روی سینی خنک شوند، بعد با یک کاردک کفگیر، آنها را به توری خنککننده منتقل کنید تا کاملاً خنک شوند. این مرحله به ترد شدن و تثبیت بافت کمک میکند.

حالا که کوکیهایتان آماده است، وقت جشن گرفتن است. هیچچیز به اندازه ترکیب این کوکیهای گرم و خانگی با یک فنجان قهوه تازه دمشده، عصر تابستانی را دلچسب نمیکند. پیشنهاد من:

آن قوطی فلزی هنوز بعد از سالها برایم یک حس امنیت و گرما دارد. حالا که دستور پخت این کوکی را بلد شدید، یک قوطی زیبا بردارید و اولین دسته کوکیهای خانگیتان را داخلش بچینید. هر بار که در قوطی را باز میکنید و بوی دارچین و گردوی بوداده میآید، یک تکه از همان نوستالژی را برای خودتان و عزیزانتان زنده میکنید. نوش جان و روزهای تابستانی خوشعطر!