چگونه کشمش باکیفیت بخریم؟ ۷ نکته مهم قبل از خرید

کشمش یکی از محبوب ترین و پرکاربرد ترین خشکبار ها در خانه های ایرانی است ؛ که هم به عنوان میان وعده هم در غذا و هم در شیرینی ها و یک جایگزین عالی برای استفاده کنار چای به جای قند می باشد. اما وقتی صحبت خرید کشمش به میان می آید ، موضوعاتی مانند کدام نوع و رنگ مناسب است رو به رو می شویم. یادم می آید زمانی برای پخت عدس پلو نیاز یه کشمش داشتیم و من رفتم از عطاری محل مقداری کشمش خریدم که بسیار زرد و خوش رنگ بودند و توی کیسه برق می زدند. وقتی داخل برنج ریختیم ، نه تنها عطر و طعم خوبی نداد ، بلکه بعد از پخت ، ته دیگ مزه روغن و شکر سوخته می دادو کل قابلمه خراب شد. مانده بودم این کشمش بود یا آبنبات روغنی ؟ بعد از ان روز تصمیم گرفتم بفهمم یک کشمش با کیفیت چه شکلی است و چطور باید خریدش کرد .
اگر شما هم می خواهید کشمشی بخرید که هم طعم خوبی به غذا و آجیلتان بدهد، هم خیالتان از بابت سلامت آن راحت باشد، در ادامه ۷ نکته مهم را با هم مرور می کنیم. این نکات را که یاد بگیرید، دیگر هیچوقت گول ظاهر فریبنده برخی کشمش ها را نمی خورید.

انواع کشمش در بازار ایران

قبل از خرید و بررسی کشمش ها بهتر است با انواع کشمش آشنا شویم :

• کشمش پلویی
  • رنگ تیره ( قهوه ای تا سیاه )
  • خشک شده در افتاب
  • مناسب برای پلو و غذا
• کشمش آفتابی
  • رنگ تیره طبیعی
  • بدون مواد شیمیایی
  • خشک‌شده زیر نور خورشید
• کشمش تیزابی
  • رنگ زرد مایل به قهوه‌ای
  • براق و شفاف
  • با استفاده از تیزاب تولید می‌شود
• کشمش طلایی
  • رنگ زرد کهربایی
  • با دود گوگرد فرآوری می‌شود
  • ظاهر جذاب‌ تر
• کشمش سبز
  • رنگ سبز طبیعی
  • خشک‌ شده در سایه
  • از انگور عسگری

۷ نکته مهم برای خرید کشمش باکیفیت

• رنگ کشمش؛ داستان تلخ زردهای براق

بزرگترین دروغ بصری در بازار کشمش، رنگ آن است. کشمش تیزابی یا گوگرد زده را همه شنیده ایم. اجازه دهید صریح بگویم:

• کشمش طبیعی: رنگ آن معمولاً قهوه ای مایل به سبز تیره، یا قهوه ای مات است. کشمش آفتاب خشک معمولاً رنگ ناهمگون و تیره ای دارد. برخی دانه ها روشن ترند، برخی تیره تر، و این نشانه طبیعی بودن است. هیچ کشمش طبیعی ای وجود ندارد که رنگ زرد یک دست و فسفری داشته باشد.
• کشمش صنعتی و تیزابی: برای اینکه کشمش رنگ روشن و بازار پسندی پیدا کند، آن را با تیزاب (مواد قلیایی) یا گوگرد تیمار میکنند. این کار رنگ زرد طلایی و یکنواختی به محصول میدهد و برخی باورهای غلط میگویند “هرچه زردتر، بهتر”. در حالی که این رنگ، نه تنها طبیعی نیست، بلکه ممکن است برای معده های حساس ایجاد مشکل کند.
  
  ترفند میدانی: همیشه به دنبال کشمشی با رنگ طبیعی و غیربراق باشید. اگر یک مشت کشمش در دستتان رنگ های مختلفی از قهوه ای و سبز تیره داشت، بدانید که به محصول طبیعی نزدیک ترید. رنگ زرد یکدست را بگذارید برای ویترین.
  

• چسبندگی یا خشکی اصولی؛ بافت چه بگوید؟

بافت کشمش نشانه خیلی خوبی از نحوه خشک شدن و نگهداری آن است.

• کشمش خوب: باید نرم و انعطاف پذیر باشد، اما چسبناک نباشد. وقتی یک مشت کشمش را در دست می فشارید، دانه ها باید کمی به هم بچسبند و بعد به راحتی از هم جدا شوند، بدون اینکه شیره ای از آنها خارج شود یا دستتان چسبناک و خیس شود.
• کشمش بد (شیره ای): اگر کشمش آنقدر چسبنده است که بعد از تماس دست، انگشتانتان به هم می چسبند و یک لایه شیره قندی روی پوست حس میکنید، احتمالاً در محلول آب و شکر یا گلوکز خیسانده شده تا سنگین تر و شیرین تر جلوه کند. این یک کلک قدیمی است.
• کشمش خیلی خشک و سفت: نشانه کهنگی یا خشک شدن بیش از حد است. این کشمش ها موقع جویدن، حس چوبی و بی مزه دارند و عطرشان را از دست داده اند. کشمش باکیفیت باید در دهان حس گوشتی بودن میوه خشک را القا کند، نه سنگ و چوب.

• چرب یا غیرچرب؟ پای روغن در میان است

همان تجربه تلخ عدس پلوی من. خیلی از کشمش های بازاری را با روغن خوراکی (معمولاً روغن پالم یا آفتابگردان) آغشته می کنند تا براق شوند و به هم نچسبند. این روغن ممکن است طعم غذا را عوض کند و کالری پنهان به خوردتان بدهد.

چطور تشخیص دهیم؟

• یک دانه کشمش را بین دو انگشت فشار دهید و بمالید. اگر لایه نازکی از چربی روی انگشتتان حس کردید و انگشت برق زد، کشمش چرب است.
• کشمش را روی یک دستمال کاغذی سفید بگذارید و کمی صبر کنید. اگر لکه چربی دور آن جمع شد، روغن دارد.
• کشمش باکیفیت و طبیعی، سطحی مات و بدون برق روغنی دارد. فقط رطوبت طبیعی میوه را دارد، نه چربی اضافه.

• طعم و مزه؛ شیرینی طبیعی یا شکر اضافه؟

وقتی کشمش می خرید، به میزان ناخالصی ها دقت کنید:

• ساقه های ریز و چوبی: کشمش خوب باید عاری از ساقه های چوبی و زائده های خشک خوشه انگور باشد. وجود مقدار کمی دم ریز طبیعی است، اما اگر دیدید توی کیسه کلی آشغال ریز هست، نشانه بی حوصلگی تولیدکننده در پاک کردن محصول است.
• هسته: کشمش ها انواع بی هسته و هسته دار دارند (مثل مویز که هسته درشت دارد). برای پلو و کیک و آجیل، کشمش بی هسته مثل کشمش سبز یا پلویی مناسب تر است. قبل از خرید بپرسید «بی هسته است؟» چون گاهی مویز هسته دار را به جای کشمش پلویی قاطی میکنند و ناگهان زیر دندانتان یک هسته تلخ ظاهر می شود.

• بو کردن را فراموش نکنید

کشمش هم مانند هر میوه خشک دیگری، بوی خودش را دارد. یک کشمش تازه و خوب، بوی شیرین، میوه ای و کمی شبیه بوی شراب (تخمیر طبیعی انگور) دارد که اصلاً بد نیست. اما:

• بوی ترشیدگی و سرکه: اگر بوی تند و سرکه ای شدید از کشمش بلند میشود، یعنی فرآیند تخمیر از کنترل خارج شده و محصول در شرف فساد است.
• بوی ماندگی و کپک: مخصوصاً در کشمش هایی که در کیسه های پلاستیکی بدون تهویه مانده اند. بوی نمزدگی و خاک یعنی قارچ و کپک.
• بوی روغن تند: در کشمش های چرب کهنه، روغن اکسید می شود و بوی تند و ماندگی پس می دهد.

پس قبل از خرید (بخصوص در خرید فله ای)، یک مشت کشمش را نزدیک بینیتان ببرید و نفس عمیق بکشید. بینی شما بهترین دستگاه تشخیص کیفیت است.

• نوع بسته بندی و تاریخ تولید (خرید بسته بندی در مقابل فله ای)

همیشه خرید فله ای وسوسه انگیزتر است، چون میبینید و میچشید. اما نکته اینجاست که کشمش فله ای ساعت ها در معرض هوا، گردوغبار و دست فروشنده و مشتری ها بوده. رطوبت از دست داده یا اضافه کرده و ممکن است آلودگی های سطحی داشته باشد.

اگر بسته بندی می خرید:

• به دنبال تاریخ تولید و انقضا بگردید. کشمش بسته بندی شده اگر وکیوم باشد ماندگاری خوبی دارد.
• بسته باید شفاف باشد تا رنگ و بافت داخل آن را ببینید. از خرید بسته های کدر که محتویاتشان را نمیتوان دید، خودداری کنید.
• در بخش مواد تشکیل دهنده، باید فقط یک کلمه نوشته شده باشد: «انگور خشک» یا «کشمش». اگر «شکر، روغن گیاهی، دیاکسید گوگرد» دیدید، محصول صنعتی و فرآوری شده است.

اگر فله ای می خرید:

• حتماً از مغازه دار بخواهید کمی از ته کیسه برایتان بریزد. گاهی روی کیسه کشمش های خوشرنگ و تازه می چینند و ته آن کشمش های ریز و خرد و کهنه است.
• بعد از خرید، کشمش فله ای را حتماً بشویید (یک آبکشی سریع با آب سرد) و بعد روی پارچه تمیز پهن کنید تا خشک شود. این کار گردوغبار سطحی و احتمالی روغن را میگیرد و خیالتان راحت تر میشود.

جدول مقایسه سریع کشمش طبیعی و صنعتی

جمع‌بندی

برخلاف آنچه چشم های ما دوست دارد، کشمش باکیفیت شبیه یک تکه طلا نیست. شبیه یک میوه چروکیده و قهوه ای است که تمام قند و طعمش را در دل خودش نگه داشته. وقتی بار دیگر خواستید کشمش بخرید، قید رنگ زرد و برق روغن را بزنید و بروید سراغ دانه های مات، خوشرنگ و خوش بو. آن وقت همان عدس پلوی ساده هم طعمی می گیرد که انگار از یک آشپزخانه حرفه ای آمده.