همه محصولات آجیل و مغزها
- پسته
- فندق
- گردو
- بادام درختی
- بادام هندی
- بادام زمینی
- بادام خاکی
- آجیل مخلوط

تا چند سال پیش، صبحانه من یکی از این دو حالت بود: یا یک لقمه سریع و بی انرژی که تا ساعت ده صبح قندم ته می کشید، یا یک موسلی بازاری پر از شکر و روغن پالم که روی بسته اش نوشته بود «سالم و طبیعی». یک روز که داشتم زیرنویس کوچک مواد تشکیل دهنده همان موسلی سالم را می خواندم، دیدم شکر، شربت گلوکز و روغن گیاهی جزو سه ماده اول بودند. بسته را گذاشتم سر جایش و با خودم گفتم مگر قرار نیست صبحانه سالم بخورم؟ همانجا تصمیم گرفتم برای اولین بار گرانولای خانگی درست کنم. نتیجه آنقدر خوب و ساده بود که از آن روز به بعد، یک ظرف شیشه ای بزرگ پر از گرانولای خانگی همیشه در کابینتم جا خوش کرده.
اگر به دنبال یک صبحانه سریع، خوشطعم و قابلنگهداری هستید، گرانولای خانگی میتواند انتخاب خوبی باشد. گرانولا از ترکیب جو دوسر پرک، آجیل، دانهها و یک شیرینکننده تهیه میشود و میتوان آن را با ماست، شیر یا میوه تازه سرو کرد.مزیت گرانولای خانگی این است که مقدار مواد اولیه را خودتان انتخاب میکنید. میتوانید میزان شیرینکننده را کاهش دهید، از آجیل دلخواهتان استفاده کنید و میوه خشک را بر اساس سلیقه خود تغییر دهید. در دستورهای رایج نیز توصیه میشود میوه خشک پس از خارج کردن گرانولا از فر اضافه شود تا در اثر حرارت زیاد نسوزد یا بیش از حد خشک نشود.
گرانولا ترکیبی برشته شده از جو دوسر پرک ، آجیل ، دانه ها و شیرین کننده هایی مثل عسل یا شیره خرما ویا موارد مشابه است . این ترکیب پس از پخت بافت تردی پیدا میکند و میتوان آن را به همراه شیر ، ماست و یا دیگر موارد به عنوان صبحانه یا میان وعده مصرف کرد. گرانولا با میوسلی تفاوت دارد؛ میوسلی معمولاً خام سرو میشود، اما گرانولا اغلب با حرارت برشته و ترد میشود. البته دستور های بدون فر هم وجود دارند که در آنها مواد با کره مغزها، خرما یا عسل به هم چسبانده میشوند.
گرانولای بازاری، حتی مدل های به ظاهر سالم، اغلب یک تله قندی هستند. برای خوشمزگی و ماندگاری بیشتر، غرق در شکر، روغن و مواد نگهدارنده میشوند. اما گرانولای خانگی:
قبل از هر چیز، فرمول کلی گرانولا را به خاطر بسپارید. با این فرمول می توانید بی نهایت ترکیب جدید خلق کنید:
همین! حالا برویم سراغ یک دستور کامل و بی نقص.

این همان گرانولایی است که عکسش را در صفحه اول گوگل میبینید و عطرش تا کوچه می پیچد.
| ماده اولیه | مقدار |
| جو پرک | ۴ پیمانه |
| بادام خام | ۱ پیمانه (درشت خردشده) |
| گردوی نیمه | ۱ پیمانه (درشت خردشده) |
| عسل طبیعی | ⅓ پیمانه |
| روغن نارگیل (یا روغن مایع) | ۳ قاشق غذاخوری |
| دارچین | ۱ قاشق چایخوری |
| نمک | نوک قاشق چایخوری |
| کشمش پلویی طبیعی | ½ پیمانه |
| برگه زردآلو (طبیعی) | ½ پیمانه (نگینی خردشده) |
۱. فر را گرم کنید: فر را روی دمای ۱۵۰ درجه سانتیگراد (۳۰۰ فارنهایت) تنظیم کنید. سینی فر را با کاغذ روغنی بپوشانید. دمای پایین، راز ترد و خوشرنگ شدن گرانولا بدون سوزاندن آجیل هاست.
۲. مواد خشک را ترکیب کنید: در یک کاسه بزرگ، جو پرک، بادام خردشده و گردوی خردشده را با هم مخلوط کنید. دارچین و نمک را هم اضافه کنید. نمک کمک میکند طعم ها عمیق تر شوند.
۳. مواد تر را آماده کنید: در یک ظرف کوچک، روغن نارگیل را (اگر جامد است) کمی روی حرارت غیرمستقیم یا در مایکروویو ذوب کنید. عسل را به روغن اضافه کنید و خوب هم بزنید تا یک مایع یکدست و طلایی داشته باشید.
۴. تر و خشک را قاتی کنید: مخلوط عسل و روغن را روی مواد خشک بریزید. با یک قاشق چوبی یا دست (کمی چربشده) همه مواد را خوب زیر و رو کنید تا تک تک پرک های جو و تکه های آجیل به مایع آغشته شوند. این کار تضمین میکند که گرانولا یکدست برشته و خوشه ای شود.
۵. پخش کردن روی سینی: مخلوط را بهصورت یک لایه یکنواخت روی سینی فر پهن کنید. با پشت قاشق کمی فشار دهید تا متراکم شود. این فشار، راز تشکیل خوشههای درشت و ترد گرانولاست.
۶. زمان پخت: سینی را به مدت ۲۰ تا ۲۵ دقیقه در طبقه وسط فر قرار دهید. بعد از ۱۵ دقیقه، سینی را بیرون بیاورید و با یک قاشق، گرانولا را به آرامی زیرورو کنید تا همه قسمت ها یکنواخت برشته شوند. دوباره صاف پخش کنید و ۵ تا ۱۰ دقیقه دیگر به فر برگردانید. کل زمان پخت را بر اساس فر خودتان تنظیم کنید. گرانولا وقتی آماده است که طلایی روشن شده و عطرش خانه را پر کرده باشد. بیرون از فر، کمی تردتر هم خواهد شد.
۷. اضافه کردن میوه های خشک (نکته طلایی): به هیچ وجه میوه های خشک را همراه مواد دیگر نپزید، وگرنه میسوزند، سفت میشوند یا تلخ. صبر کنید تا گرانولا کاملاً از فر خارج و خنک شود. سپس کشمش و برگه های زردآلوی خردشده را اضافه کنید و به آرامی مخلوط کنید.
۸. خنک شدن کامل (باز هم صبر کنید): بگذارید گرانولا در همان سینی و در دمای اتاق کاملاً خنک شود. در این مرحله، تکه ها سفت و خوشه ای میشوند. اگر زود جمعش کنید، رطوبت باقی مانده آن را نرم میکند.
حالا که فرمول اصلی دستتان آمده، بگذارید چند ترکیب پیشنهادی دیگر را هم با هم مرور کنیم تا هرگز از گرانولا خسته نشوید:
۱. گرانولای پاییزی (انجیر و فندق و قهوه):
۲. گرانولای تابستانی (پسته و گلابی خشک):
۳. گرانولای شکلاتی- آلبالویی:
۴. گرانولای مدیترانه ای (انگور و رزماری):

بعد از اینکه گرانولا کاملاً خنک شد، آن را در یک ظرف شیشه ای کاملاً خشک با درب هوابند بریزید. در کابینت خنک و تاریک، تا ۳ هفته تازه و ترد می ماند. برای ماندگاری طولانی تر، میتوانید آن را در یخچال نگه دارید. اگر دوست دارید برای ماه ها ذخیره کنید، در کیسه های فریزری کوچک بسته بندی و فریز کنید. هر وقت خواستید، یک بسته را دربیاورید و مستقیماً (بدون گرم کردن) مصرف کنید.
نکته مهم: برای حفظ تردی، همیشه با قاشق خشک از ظرف گرانولا بردارید و درش را سریع ببندید. رطوبت، دشمن شماره یک تردی است.
اگر اهل قهوه هستید (که حدس میزنم با توجه به وبلاگمان هستید)، هیچ چیز به اندازه یک کاسه گرانولای خانگی با ماست و عسل، در کنار یک فنجان قهوه تازه دم شده، صبح شما را نمی سازد. پیشنهاد من برای یک تجربه بینظیر:
امتحانش کنید، آن وقت دیگر صبح هایتان بدون این زوج رویایی معنا ندارد.
گرانولای خانگی فقط یک صبحانه نیست؛ یک بیانیه است. بیانیه ای که میگوید شما به سلامتیتان اهمیت می دهید، بلدید چطور با مواد اولیه ساده و واقعی یک خوراکی بینظیر خلق کنید، و دیگر گول نوشته های فریبنده روی بسته های بازاری را نمیخورید. از آن آجیلها و میوه های خشکی که با دقت و آگاهی خریده اید، استفاده کنید، با عشق مخلوطشان کنید و بگذارید عطرش در خانه بپیچد. قول میدهم آن موسلی بازاری دیگر هیچوقت رنگ کابینتتان را نبیند.